To be sure of winning, invent your own game, and never tell any other player the rules. (Ashleigh Briljant)

logo Game Case


Waarom de meerderheid beslist niet werkt en hoe het ook kan.

8 december 2017

Sprong Wat vind je ervan als de meerderheid beslist?
Toen ik deze vraag kreeg dacht ik eerst: “Prima toch, de meerderheid beslist?” Lekker snel en ook eerlijk.

Toen ik er wat langer bij stil stond kwamen mij ook situaties in gedachten waarbij ik niet bij de meerderheid hoorde. Toen vond ik het helemaal niet eerlijk. Ik baalde dat de mensen mijn argumenten niet begrepen, of misschien wel niet hoorden.
Soms was dat zo erg dat ik daarna ook niet meeging in de beslissing. Ik voelde me absoluut niet verantwoordelijk om het echt zo te gaan doen en heb misschien hier en daar weleens wat gesaboteerd. Al was het alleen maar om te laten zien dat mijn argumenten hout sneden.

Vanuit mijn eigen ervaringen zie ik wat het gevaar is van ‘de meerderheid beslist’:

  • Als de meerderheid beslist voelt de minderheid zich vaak niet gehoord
  • De verschillende mogelijkheden worden niet uitgediept. Het is aanval en tegenaanval in de discussie
  • Er is weinig ruimte om van mening te veranderen
  • Als het besluit genomen is zijn de mensen van de minderheid verliezers
  • De minderheid zet soms ingrijpende acties in om hun punt te maken en gehoord te worden en verstoort hiermee de gang van zaken
Bij samenwerken zit er dus een risico aan “de meerderheid beslist”. Maar hoe moet het dan? Geïnspireerd door Deep Democrasy zie ik de volgende acties die de beslissing meer gedragen maken:
  1. Maak ruimte voor conflict. Meningsverschillen zijn gezond. Het uitspreken van deze verschillen en het kritisch kijken naar elkaar is een voedingsbodem voor groei.
  2. Begeleid de discussie. Laat voor elke keuze de voorstanders aan het woord zonder dat er op gereageerd mag worden. Als alles over die keuze gezegd is komt de volgende keuze aan bod. Zo heeft ieder de kans om zijn of haar gezichtspunten helemaal naar voren te brengen.
  3. Geef expliciet permissie om van gedachten en keuze te veranderen.
  4. Besef dat de punten waar je heftig op reageert juist een kern van waarheid bevatten. Diep deze punten uit voor een goede beslissing.
  5. Vraag wat de mensen in de minderheid nodig hebben om mee te gaan bij het uiteindelijke besluit.
Elkaar zien en horen, daar gaat het dus om. De tijd en de ruimte nemen om iedereen zijn visie op de te nemen beslissing te laten geven. Misschien kost dit iets meer tijd voor het nemen van de beslissing, maar het levert meer acceptatie op van de beslissing door de hele groep. Hierdoor bespaar je heel veel tijd die je anders kwijt bent aan weerstand, tegenwerking en verlies aan motivatie.

De TEDtalk ‘Mining the gold of conflict’ van Mirna Lewis gaat over het ontstaan van Deep Democracy en geeft een korte inleiding.

Het gaat goed als het fout gaat

30 oktober 2017

Sprong Jaren geleden, als studente bedrijfskunde, heb ik met een groepje vrienden meegedaan aan een management game. Om de paar dagen moesten we beslissingen nemen over ons fictieve bedrijf. Hoe duur maken we onze producten, investeren we in opslagruimte of marketing? Ondertussen waren vier andere teams onze concurrenten. In die tijd, ik heb het over de jaren ‘80, was er nog geen internet en computerspellen stonden nog in de kinderschoenen. Je kunt wel stellen dat het redelijk saai was. Een boekwerk gaf ons enig inzicht in de complexiteit van bedrijfsvoering en de vertaling daarvan naar het spel en als luie studenten lazen we dat natuurlijk niet. Na een aantal ronden aanprutsen stonden we er bar slecht voor.

Ik herinner me nog goed dat toen we bijna failliet waren het leuk begon te worden. We hadden weinig meer te verliezen en overwogen de meest gewaagde acties. Onze creatieve flexibiliteit werd maximaal opgerekt. Met desperate acties wisten we onze organisatie van de ondergang te redden. We werden niet eerste, maar verdienden wel de originaliteitsprijs voor onze gedurfde acties.

Dit was lang geleden en nog steeds kan ik de lol voelen van het verzinnen van plannen voor ons bedrijf en het verleggen van onze grenzen daarin. De kracht van een spel gaat over jaren heen. Misschien heeft niet iedereen van mijn team zo genoten van de overlevingsacties, misschien was er een teamlid die dit juist heel confronterend vond. Ik denk dat ook dit teamlid zich het spel nog goed kan herinneren, met wat minder plezier waarschijnlijk.

De games die ik vanuit Game Case inzet gaan ook over het aanraken van de grenzen, om het mogelijk te maken om ze op te rekken. Dit geeft spanning en stress, wat voor de ene persoon een uitdaging en voor de andere een opgave is. En het heeft altijd impact. Dat bewijst zo’n spel maar weer waar ik jaren later nog steeds de lessen uit kan trekken.

Dus moet er ‘out-of-the-box’ gekeken worden, of moet de box op zijn minst worden opgerekt? Dan is een game de manier om dit in gang te zetten.

Vrije val

28 september 2017

Sprong Gebukt onder de last van het verleden loopt hij naar de brug. Hij kan ver kijken over de mooie groene heuvels van de Ardèche. Een stevige wind trekt aan zijn kleren en aan zijn haar. Hij gaat op de reling staan en houdt met moeite zijn evenwicht. In stilte zegt hij tegen zichzelf: “Hier laat ik mijn oude ik achter. Ik heb er genoeg van om bang te zijn voor mensen. Ik heb genoeg van de eenzaamheid. Ik wil dit niet meer.” Hij haalt diep adem, spant zijn spieren en springt. Secondelang valt hij. De wind beneemt hem zijn adem. Eindelijk is hij vrij.
Dan een enorme ruk aan zijn enkels. Hij bungelt enkele meters boven de grond, ondersteboven. Terug op de brug wordt hij op de schouders geklopt en gefeliciteerd. Hij heeft het maar gedurfd. Zijn ouders kijken trots en opgelucht naar hun grote zoon. Hij straalt. Hij weet dat hij een sprong heeft gemaakt naar een nieuw leven, alles gaat anders worden, hij kan niet meer terug. Alsof hij dat zou willen.

Dit is het waargebeurde verhaal van een van mijn coachees, een 27 jaar oude man die besloot zijn leven om te gooien. Hij had de moed om te doen waar veel mensen alleen van dromen. En dan heb ik het niet over het bungeejumpen. Dan heb ik het over besluiten om oud gedrag af te zweren, om de sprong te wagen om anders in het leven te staan, om zijn angsten te overwinnen.

Niets is zo moeilijk om te veranderen als je eigen gedrag. Vaak ben je je er helemaal niet bewust van dat je gedrag de moeilijkheden veroorzaakt waar je tegenaan loopt.

De eerste stap is bewust worden van het effect van je gedrag. Als je dat doorziet is het simpel, je gaat het gewoon anders doen, toch? Dit blijkt vaak lastiger dan gedacht. Steeds vind je je weer in dezelfde situatie. Achteraf herken je dat en je lijkt het niet te kunnen voorkomen.

Nu is het tijd voor de tweede stap: bewust worden van je emoties die je in dit gedrag duwen. Voelen waar die emoties vandaan komen en weten hoe ervaringen uit je verleden je hebben gevormd tot wie je nu bent.

Daarna komt de sprong. Het besluit om het anders te doen, de moed om te experimenteren met ander gedrag en het risico lopen dat de mensen om je heen verbaasd over je zijn en het misschien niet met je eens zijn.

Zelf neem ik sprongetjes. Niet zo groot en toch kom ik telkens een stukje verder. En elke keer denk ik: “Had ik dit maar eerder gedaan”. Als ik me echt laat zien voel ik me meer in contact met de mensen om mij heen. Ik word er blij van, we krijgen meer begrip voor elkaar en ik voel dat ik meer invloed heb op de loop van mijn leven.

Wie niet waagt, wie niet wint.
De sprong is doodeng, maar de opbrengst is fantastisch.

Spiegelen in de zon

24 augustus 2017

De zomerperiode is voor mij een rustige tijd. Reflectie Ideaal om eens stil te staan bij hoe het gaat en of ik nog energie krijg uit mijn dagelijkse werkzaamheden, zou je zeggen.

Toch werkt dat voor mij niet zo. Ik heb elk jaar weer grootse plannen voor de zomer: Kan ik mooi die vijf boeken lezen die al zo lang op me zitten te wachten, ook een mooie tijd om mijn website bij te werken, eindelijk tijd om een goed acquisitieplan op te stellen, kan ik een aantal netwerkafspraken plannen omdat het voor de meeste mensen een rustige tijd is en oh ja, we gaan ook nog twee weken wandelen in Schotland. Voordat ik het weet is het alweer half augustus en is die rustige zomerperiode voorbij.

Gelukkig had ik vorige week een netwerkbijeenkomst met het onderwerp reflectie. Aan de hand van een aantal vragen werden we uitgedaagd om eens na te denken over:

  • Wat zou je doen als je genoeg geld had om van te leven?
  • Wat vind je belangrijk in je werk?
  • Stel je daar doelen voor?
Na een persoonlijke reflectie op deze onderwerpen gingen we dit samen bespreken. Ik ontdekte dat ik wel met de juiste dingen bezig ben. Game Case is het leukste dat ik kan bedenken om te doen en als ik geen geld hoefde te verdienen zou ik het nog steeds doen. Deze netwerkavond haalde mijn echte wens uit mijn onderbewustzijn naar boven en dat geeft mij vertrouwen en energie om er weer fanatiek tegen aan te gaan.

Het is mooi om regelmatig dit soort oefeningen te doen. Om bewust te zijn van wat je doet en bij jezelf na te gaan of dat is wat je werkelijk wilt doen. Het geeft de mogelijkheid om keuzes te maken en om te bepalen of je iets wilt veranderen.

Reflectie speelt een belangrijke rol bij spelsimulaties. Een spel inzetten om bewustwording te stimuleren kan heel goed. In het spel zelf zijn de deelnemers bezig onder tijdsdruk, waardoor gedrag en acties automatisch worden ingezet.
Tijdens de reflectie wordt aan de hand van relevante vragen onderzocht wat er gebeurde en wat dat betekent voor de deelnemers. Daardoor worden de deelnemers zich bewust van hun eigen gedrag en waardoor dat getriggerd wordt. Het opent het gesprek over dat wat onder de oppervlakte leeft, vaak niet besproken wordt en toch veel invloed heeft op het werkplezier en het resultaat.

En het mooie is dat er veel energie vrijkomt en het de deelnemers een positieve boost geeft.

Het verhaal als ontmoetingsplek

30 juni 2017

Harry Potter boeken vind ik geweldig. Ondanks dat het eigenlijk een jeugdboek is, geniet ik van het verhaal. Het verhaal van een ongelukkige jongen die een tovenaar blijkt te zijn en heel veel in zijn mars blijkt te hebben. Ik heb alle boeken twee keer gelezen. HarryPotterboek
Het thema van een ‘grijze muis’ die bijzonder blijkt te zijn, kom ik tegen in meer boeken. Deze verhalen raken bij mij een snaar en ik word er blij van.

Verhalen hebben de kracht om zichtbaar te maken wat er in mij speelt, wat ik belangrijk vind en waar ik naar verlang. De verhalen geven mij moed om te gaan voor de verandering die ik graag teweeg wil brengen, bij mijzelf of in mijn omgeving.

Verhalen zijn ook een manier om in contact te komen met mensen om me heen. Door verhalen en ervaringen te vertellen laat ik zien wie ik ben en wat ik belangrijk vind. Want ik leg automatisch de focus op dingen die voor mij belangrijk zijn. Wat ik leuk vind of waar ik naar verlang. Verhalen nodigen uit tot andere verhalen en zo verbinden verhalen mensen.

Zo kunnen verhalen ook ingezet worden om mensen binnen organisaties te verbinden. Om de missie en visie bekend te maken of om de nieuwe koers duidelijk te krijgen voor alle medewerkers.

Enkele jaren geleden ben ik een verhalenverteller tegengekomen, Lisette Togtema. Zij vindt het leuk om mensen te inspireren met haar verhalen en ze gebruikt verhalen om boodschappen over te brengen. Met haar heb ik de training Teamstarter ontwikkeld, waarbij we spel en verhaal gebruiken om teams te verbinden en om zichtbaar te maken wat er onder de oppervlakte speelt.

Het is mooi om te zien hoe spel en verhalen impact hebben op een team.

Marguerite Evenaars van Evenaars & partners verwoordt haar ervaring met de Teamstarter: verbinding, elkaar begrijpen, zien en echt horen, meer open met elkaar delen; allemaal aspecten die voor mij de samenwerking plezieriger, krachtiger en effectiever maken.

5 jaar ervarend leren

29 mei 2017

Vijf jaar geleden startte ik Game Case omdat ik gefascineerd was door het effect van management games. De energie die vrij komt tijdens een game is geweldig. Tijdens mijn studie bedrijfskunde en bij Philips had ik verschillende games meegemaakt.
Ik vond een mooie postdoctorale opleiding op de TU Delft “Game design for professionals” die ik met veel plezier heb doorlopen. 5jaarGameCase

Ik besloot me te richten op niet digitale spelsimulaties en al vrij snel had ik mijn eerste klant. Ik mocht een spel ontwikkelen voor een woningcorporatie. De Ivoren Toren hielp de medewerkers hun bedrijfsproces te doorgronden en hun gedrag daarin bespreekbaar te maken. Dat het spel de werkelijkheid simuleerde bleek uit de opmerking van de directeur: "Er gebeurt in het spel precies wat er in het echt ook gebeurt."
Vijf keer heb ik de spelsimulatie ingezet en elke keer kwamen er nieuw inzichten en verliep het spel en de discussie achteraf op een andere manier.
Het was zo mooi om te zien.

Het volgende avontuur was Spiegelteam die ik samen met Claudie Ebing heb ontwikkeld. Deze spelsimulatie gaat over de groepsdynamiek en laat zien op wat de sterke punten van de groep zijn en waar het team kan verbeteren. Gestoeld op de theorie van Belbin en zelfsturende teams bevat het spel mechanismes om typisch gedrag van de teamleden naar voren te halen. We stonden versteld van de impact van deze spelsimulatie. De resultaten waren herkenbaar voor de teams en ook persoonlijke leerpunten werden opgehaald.

Na anderhalf jaar parttime Game Case te hebben gerund naast mijn baan als organisatieadviseur bleek de combinatie niet meer te verenigen. In november 2013 werd ik fulltime ondernemer.

In 2014 heb ik met Lisette Togtema het spel “de Omschepping” ontwikkeld. We hebben het ingezet als afsluiting van een tweedaagse over omdenken voor 180 mensen. Hiervoor hebben we het spel in 6 teams van 30 personen in parallel laten spelen. 5 van de 6 teams haalden de eindstreep.

Een spelsimulatie staat niet apart. Het is een tool dat wordt ingezet bij trainingen en verandertrajecten. Spelsimulaties en business games die zijn ontwikkeld voor een bepaalde situatie of klant kunnen vaak veralgemeniseerd worden zodat ze voor andere teams inzetbaar zijn. Zo is de Vuurtoren ontstaan die een afgeleide is van de Ivoren toren. Deze game heb ik ingezet voor teamtrainingen en voor persoonlijke leertrajecten.

In samenwerking met Frank Verberne heb ik de game Change42 ontwikkeld. Dit verandermanagement game wordt o.a. ingezet tijdens de bootcamp van Invorm en gaat over de ‘human side of change’.
MediCase is ontworpen voor medisch specialisten om thema’s als ‘samen beslissingen nemen’ en ‘elkaar aanspreken’ te bespreken. Deze thema’s spelen in veel teams en deze game zetten we ook bij andere branches in.

Halverwege 2016 hebben we besloten om het aanbod te verruimen om voor klanten een totaal oplossing aan te kunnen bieden. De Teamstarter is het resultaat van een mooie samenwerking met Lisette Togtema. Deze training richt zich op het vergroten van de psychologische veiligheid (durf ik risico’s te nemen in het team) en betrouwbaarheid (kan ik op de anderen rekenen) binnen het team. Daarnaast krijgen de persoonlijke betekenis en de impact van het werk aandacht. Een recent onderzoek van Google heeft namelijk aangetoond dan deze onderdelen doorslaggevend zijn voor hoe goed het team werkt. In de Teamstarter combineren we een game met storytelling om daarmee zowel de groepsdynamiek als de persoonlijke waarden en kwaliteiten te belichten. Hierbij maken we de start van een project of samenwerking eenvoudiger en helpen we vastgelopen teams om weer in beweging te komen.

Ik heb met Game Case de afgelopen 5 jaren geleerd om mee te gaan met de markt en met de behoefte van de klant op het gebied van teamtraining. En dat blijf ik doen. Naast de Teamstarter zijn we nieuwe trainingen aan het ontwikkelen om teams te ondersteunen op allerlei gebied. Hierbij staat de ervaring centraal.

We staan altijd open voor ideeën en suggesties. Dus wil je een groeispurt maken met je team, neem contact met me op.

Teamstarter: Een goed begin is het halve werk

21 april 2017

Het duurt vaak een tijdje voordat een nieuw team op stoom komt. In een nieuw project is niet alles direct duidelijk: het doel, de taakverdeling en de manier van werken.
Ik heb veel in projecten gewerkt en bij elk nieuw project ben ik enthousiast en kan ik niet wachten om te starten. En ik heb gemerkt dat ik moet wennen aan de andere teamleden. Je kent elkaar nog niet zo goed. Iedereen heeft zijn eigen manier van communiceren en interpreteren. Een verkeerde start kan spanningen veroorzaken die gedurende het hele project voelbaar blijven. boom

Een recent onderzoek van Google toont aan dat er vijf belangrijke dynamieken zijn die succesvolle teams onderscheiden van andere teams:

  1. Psychologische veiligheid: Durven we risico's te nemen binnen ons team, zonder dat we ons onveilig of vernederd voelen?
  2. Betrouwbaarheid: Kunnen we op elkaar rekenen dat we dingen op tijd en met een hoge kwaliteit qua werk doen?
  3. Structuur en duidelijkheid: Zijn doelen, rollen en uitvoeringsplannen in ons team duidelijk?
  4. Betekenis van het werk: Werken we aan iets dat persoonlijk belangrijk voor ons is?
  5. Impact van het werk: Geloven we echt dat het werk dat we doen er toe doet?

Psychologische veiligheid is de belangrijkste voorwaarde voor een goed werkend team. Is het dan zo moeilijk om open te zijn naar anderen? Denk maar eens terug aan de laatste keer in een projectteam. Had je het gevoel dat je kon vragen naar het doel van het project zonder over te komen als de enige die niet op de hoogte was? Of dacht je dat het vanzelf wel duidelijk zou worden?
Het blijkt dat we vaak bang zijn om incompetent, onoplettend of negatief over te komen op onze teamleden.

Geïnspireerd door dit onderzoek hebben Lisette Togtema en ik de Teamstarter ontwikkeld, waarin we onze beide passies, serious games en storytelling combineren. Games, spelvormen en verhalen creëren ruimte. Ruimte om spelend, luisterend en vertellend te ontdekken, te ervaren en elkaar werkelijk te ontmoeten. Het zijn rijke en leuke manieren om inzicht te krijgen in wat er leeft, bij jezelf en bij de anderen. Om helder te krijgen waar het jou echt om gaat, wat je belangrijk vindt, vanuit welke motivatie en meerwaarde je jezelf verbindt met het gemeenschappelijke doel. Ruimte om iets te beleven, waardoor je elkaar op een andere manier ontmoet en verbinding maakt.

De Teamstarter als eendaagse training werkt aan de bewustwording van de groepsdynamiek en het op een diepere laag leren kennen van elkaars waarden en kwaliteiten. Dit draagt bij aan de psychologische veiligheid, die uitnodigt om jezelf en je specifieke meerwaarde in te brengen.

Zoals een van de deelnemers teruggaf: "Mezelf laten zien is belangrijk voor het team."

marionet Manipulatie: de gewoonste zaak van de wereld? (6 van 6)

23 maart 2017

Om de grote hoeveelheid informatie en beslissingen te kunnen hanteren, automatiseren we ons handelen. We maken het onszelf gemakkelijk. Het risico bestaat echter dat andere mensen hiervan gebruikmaken om jou te beïnvloeden. In deze 6-delige serie beschrijf ik een aantal beïnvloedingsmechanismen hoe je daarmee om kan gaan. sale

Schaarste

Het zesde beïnvloedingsmechanisme van Cialdini is schaarste. Experimenten tonen aan dan we andere beslissingen nemen als er sprake is van schaarste. Als iets beperkt te verkrijgen is, wordt het als waardevoller beschouwd en als de aanbieding voor korte tijd geldt, dan kopen we sneller.

Dan denk ik bij mezelf: “Dat doe ik niet, ik ben niet zo makkelijk te misleiden”. De volgende keer dat ik een hotel boek ben ik extra alert. Ben ik geneigd een kamer te boeken waarbij vermeldt staat: “nog maar 1 kamer beschikbaar”? En tot mijn schande moet ik zeggen "ja". Ik denk “als er nog maar 1 over is, is dit vast een goede deal” en “als ik niet snel boek, dan is de kamer weg en moet ik met een minder goede kamer” genoegen nemen.

Eigenlijk gaat het erom dat ik bang ben dat ik iets mis. En hier spelen veel bedrijven op in.

Een mooi voorbeeld is horlogehandel The 5TH. Ze presteren het om horloges van rond de €100 massaal te verkopen, terwijl er hevige concurrentie is. Het geheim is dat ze alleen verkopen op de vijfde van de maand gedurende vijf dagen, waardoor ze schaarste creëren. The 5TH begon met de verkoop op 5 december 2014 en zette alleen op de eerste dag al 100.000 dollar om. Een jaar later was dat een miljoen. “Wij bieden onze kopers een exclusieve experience die zij normaal alleen krijgen bij duurdere merken, terwijl wij onze horloges betaalbaar houden” zegt oprichter Alex McBride. De voorpret over het krijgen van iets exclusiefs zorgt voor de aanmaak van dopamine in de hersenen. Dus het is gewoon leuker om een horloge via The 5TH te kopen dan ergens anders.

Bij schaarste zijn we bereid om snel te beslissen, teveel te betalen en dingen te kopen die we niet nodig hebben. En er zijn heel veel bedrijven die ons op deze manier beïnvloeden.
Dus pas op! Sta even stil als je iets heel graag wilt en kijk of je niet in de val van schaarste wordt gelokt. Wees je bewust van wat er gebeurt en maak daarna je eigen keuze.

Dit onderwerp wordt ook door spelsimulaties aangeraakt. Je wordt je bewust van je eigen gedrag en hoe je reageert op gedragingen van je collega’s. Dit geeft je inzicht zodat je beter je eigen keuze kan maken.

marionet Manipulatie: de gewoonste zaak van de wereld? (5 van 6)

15 februari 2017

Om de grote hoeveelheid informatie en beslissingen te kunnen hanteren, automatiseren we ons handelen. We maken het onszelf gemakkelijk. Het risico bestaat echter dat andere mensen hiervan gebruikmaken om jou te beïnvloeden. In deze 6-delige serie beschrijf ik een aantal beïnvloedingsmechanismen hoe je daarmee om kan gaan. politieman

Autoriteit

Er wordt aangebeld en er staan twee mannen voor de deur in donkergrijze pakken. Een van de twee zwaait met een badge voor mijn neus en zegt dat hij van TIS is. Vervolgens stellen ze een aantal vragen over de buren die niet aanwezig zijn. Of ik weet waar ze zijn en wanneer ze terugkomen.
Als de mannen weg zijn besef ik pas dat ik me heb laten overrompelen door hun autoritaire manier. Ik heb de badge niet goed kunnen zien en weet al helemaal niet waar TIS voor staat. Het lijkt op een Amerikaanse film en zo voelde het ook. Als ik zo′n situatie in een film zie, waarbij de bad guy′s informatie inwinnen, denk ik altijd: Ik zou dat niet laten gebeuren, ik zou de badge goed bekijken en pas als ik zeker ben dat ze legitiem zijn, zou ik vragen beantwoorden. Niet dus.


Dit beschrijft Rober Cialdini in zijn boek Invloed als het beïnvloedingsmechanisme autoriteit.

Een bekend voorbeeld hiervan zijn de experimenten van Milgram uit de jaren 60 van de vorige eeuw. 65% van de deelnemers bleek bereid te zijn om dodelijke schokken toe te dienen op gezag van de man met de witte jas, de autoriteit dus. Je zou denken dat hetzelfde experiment in de huidige tijd andere resultaten zou opleveren. Jerry Burger herhaalde het experiment in 2009 en hoewel het experiment was aangepast vanwege ethische overwegingen bleek het resultaat vrijwel gelijk te zijn met de bevindingen van Milgram.
Dus levert het klakkeloos gehoorzamen van autoriteit ook in deze tijd gevaren op.

Mensen met autoriteit zijn mensen met uniformen, artsen en geleerden. Ook leiders hebben autoriteit in het bedrijfsleven en in de politiek.

Met het accepteren van autoriteit is niets mis, zolang het klopt en dus:

  • Overtuig je ervan dat iemand echt is wat hij zegt te zijn (titel, uniform)
  • Besef dat het ook maar mensen zijn die niet overal verstand van hebben
  • Is de autoriteitsfiguur oprecht en betrouwbaar?
  • Luister naar je buikgevoel: heb je twijfels bij wat je gevraagd wordt?
Dus je bewust zijn van wat er gebeurt en daarna je eigen keuze maken. Dit onderwerp wordt ook door spelsimulaties aangeraakt. Je wordt je bewust van je eigen gedrag en hoe je reageert op gedragingen van je collega's. Dit geeft je inzicht zodat je beter je eigen keuze kan maken.

marionet Manipulatie: de gewoonste zaak van de wereld? (4 van 6)

15 januari 2017

Om de grote hoeveelheid informatie en beslissingen te kunnen hanteren, automatiseren we ons handelen. We maken het onszelf gemakkelijk. Het risico bestaat echter dat andere mensen hiervan gebruikmaken om jou te beïnvloeden. In deze 6-delige serie beschrijf ik een aantal beïnvloedingsmechanismen hoe je daarmee om kan gaan. like

Sympathie

Een vriendin had me uitgenodigd voor een Tupperware party. Ik dacht: Ik heb niets nodig, maar ik ga gewoon voor de gezelligheid en koop niets. Ik kende het concept van een Tupperware party niet. Het bleek dat de gastvrouw meedeelde in de opbrengst van de verkoop. Daarmee financiert ze ook de kosten van de party. Natuurlijk help ik mijn vriendin door wat te kopen. En nu heb ik meer bakjes dan ik nodig heb.

Dit principe van sympathie beschrijft Dr. Robert Cialdini in zijn boek Invloed. We doen eerder iets voor mensen die we aardig vinden. En niet alleen vrienden, ook mensen die

Dus als iemand je aardig vindt wordt je sneller iets gegund dan wanneer iemand je niet mag. Goede verkopers maken hier gebruik van en doen hun best om aardig gevonden te worden. Ik merk als ik in een winkel leuk behandeld wordt ik er graag terugkom. Het koppelen van sterren aan producten in reclame vergroot de sympathie voor het product. Mooie mensen drinken. Het merk krijgt dan een positieve uitstraling. Zelfs via een website kan een organisatie sympathie opwekken. Een online compliment blijkt volgens onderzoek van Cialdini te werken. Wanneer je het eerste gedeelte van een inschrijving hebt afgerond melden sommige websites Goed gedaan! Nog twee kleine stapjes en je bent klaar. Hoewel het script totaal geautomatiseerd is bestellen mensen sneller een product door deze complimenten.

Hoe verdedig je je tegen de valkuil van onbewuste sympathie?

  • Wees alert als onbekenden je complimenten geven.
  • Wees gewaarschuwd als je een verkoper sympathiek vindt. Neem dan extra tijd voor je beslissing.
  • Concentreer je uitsluitend op de waarde van de transactie. Zou je dit product ook bij een andere winkel of op een ander tijdstip kopen?
Dus je bewust zijn van wat er gebeurt en daarna je eigen keuze maken. Dit onderwerp wordt ook door spelsimulaties aangeraakt. Je wordt je bewust van je eigen gedrag en hoe je reageert op gedragingen van je collega's. Dit geeft je inzicht zodat je beter je eigen keuze kan maken.

marionet Manipulatie: de gewoonste zaak van de wereld? (3 van 6)

12 december 2016

Om de grote hoeveelheid informatie en beslissingen te kunnen hanteren, automatiseren we ons handelen. We maken het onszelf gemakkelijk. Het risico bestaat echter dat andere mensen hiervan gebruikmaken om jou te beïnvloeden. In deze 6-delige serie beschrijf ik een aantal beïnvloedingsmechanismen hoe je daarmee om kan gaan. lego-poppetjes

Sociale bewijskracht

Ik beschouw mezelf als weldenkend mens. Ik heb duidelijke normen en waarden en daar handel ik naar. Sociaal psycholoog Robert Cialdini beschrijft in zijn boek Invloed, de zes geheimen van het overtuigen het fenomeen sociale bewijskracht. Hierin zegt hij dat mensen vaak denken dat ze naar eigen inzicht handelen terwijl ze in praktijk meelopen met de groep. Ik vraag me af of ik dat ook onbewust doe.

Met regelmatig staan in kranten en bladen situaties beschreven van een menigte die getuige is van een ongeluk, mishandeling of mensen in nood en waar niemand helpt. Kennelijk voelen mensen in een groep niet snel de verantwoordelijkheid om actie te ondernemen. Maar ik zou actie ondernemen als iemand in nood verkeert? Ik wil geloven dat mensen hulpvaardig zijn en tot actie overgaan. En dat zie ik ook in het dagelijks leven. Als mijn boodschappentas openscheurt zijn er altijd een aantal mensen die me helpen de spullen op te rapen. Ook op stations en in bussen zie ik mensen een helpende hand geven bij het in- of uitladen van buggies of grote koffers.

En toch ...

Als we niet zeker zijn van wat er moet gebeuren, kijken we snel naar anderen . Dit kan heel onschuldig zijn zoals het kiezen van een restaurant omdat het er druk is. Dit filmpje van Candid Camera geeft hier een mooi voorbeeld van.



Sociale bewijskracht is een ijzersterk principe dat tot de nodige extreme situaties kan leiden. Gelukkig kan het ook positief uitwerken en helpt sociale bewijskracht ons met de vele keuzes die we moeten maken. Raadt een vriend een film aan, dan ga je die zien. En meestal klopt het ook: als anderen iets doen of goed vinden, dan is het vaak goed. Het mechanisme van sociale bewijskracht wordt veel gebruikt bij marketing van producten en diensten. Omdat sociale bewijskracht het beste werkt bij gelijkgestemden zie je in Tellsell reclames normale mensen van de straat producten aanprijzen. Op booking.com staan reviews en bedrijven proberen op Facebook zoveel mogelijk likes te krijgen. Door verkeerd inzetten van sociale bewijskracht kan je het tegenovergestelde gedrag krijgen: Uit onderzoek blijkt dat automobilisten vaker te hard reden, wanneer een bord langs de weg aangaf dat slechts 40% zich aan de snelheidslimiet hield. Als niemand zich eraan houdt, waarom ik dan wel. Toch?

Hoe voorkomen we dat we blind de meerderheid volgen en mogelijk een verkeerde keus maken?

  • Alert zijn op vervalsing. Is het echt of alleen om mij ergens toe te verleiden?
  • Kijk kritisch naar de anderen: zien zij eruit alsof ze weten wat ze doen of lijken ook zij zoekende?
  • Realiseren dat het gedrag van de menigte nooit als enige basis voor ons handelen mag gelden
Bevind je je in een noodsituatie waar je hulp nodig hebt? Wijs dan iemand specifiek aan om te helpen: "Meneer, u met dat gele jasje, bel een ambulance!" Dus je bewust zijn van wat er gebeurt en daarna je eigen keuze maken. Dit onderwerp wordt ook door spelsimulaties aangeraakt. Je wordt je bewust van je eigen gedrag en hoe je daarin reageert op gedragingen van je collega's. Dit geeft je inzicht zodat je beter je eigen keuze kan maken.

marionet Manipulatie: de gewoonste zaak van de wereld? (2 van 6)

14 november 2016

Om de grote hoeveelheid informatie en beslissingen te kunnen hanteren, automatiseren we ons handelen. We maken het onszelf gemakkelijk. Het risico bestaat echter dat andere mensen hiervan gebruikmaken om jou te beïnvloeden. In deze 6-delige serie beschrijf ik een aantal beïnvloedingsmechanismen hoe je daarmee om kan gaan. zebras

Commitment en consistentie

Mensen handelen graag volgens het principe van commitment en consistentie. We vinden het belangrijk, dat wat we doen overeenkomt met wat we zeggen of denken. De uitspraak 'Beloofd is beloofd' is hier een typisch voorbeeld van. Van jongs af aan leren we dat we consistent moeten zijn. Consistente mensen worden vaak gezien als betrouwbaar en fijn om mee samen te werken.

Deze manipulatietechniek uit zich in verschillende vormen (Invloed, de zes geheimen van het overtuigen door R. Cialdini, 2009):

Kleine toezegging leidt tot grote verkoop
Loop je op zaterdagmiddag door een willekeurig stadscentrum dan kan het zomaar gebeuren dat je wordt aangesproken door een krantenverkoper met: "Kent u de Telegraaf?" Op deze vraag zeg je eerder ja, dan wanneer hij direct zouden vragen: "Wilt u een abonnement op de Telegraaf afsluiten?" Deze eerste ja is de kleine stap. Vervolgens zorgt de verkoper door middel van het stellen van een aantal slimme vragen, dat je voordat je het weet een abonnement hebt afgesloten.

Iets opschrijven en delen zorgt dat je het gaat geloven
Hier speelt de populaire marketingactie "Bedenk een slagzin" op in. Je kan een prijs winnen door het bedenken van een slagzin. Hoe vaker je de slagzin deelt op sociale media, hoe meer kans je maakt om te winnen. Het gaat hier over het algemeen helemaal niet om een goede slagzin te krijgen. Het gaat om jou en je contacten te beïnvloeden. Het wonderlijke is namelijk dat als je het hebt opgeschreven en gedeeld, je het ook daadwerkelijk gaat geloven.

De belofte van een goede deal eindigt in een grotere aanschaf
Ben je wel eens naar binnen gelokt met een goedkoop aanbod en weggegaan met een product dat helemaal niet zo goedkoop was? Deze tactiek wordt vaker toegepast dan je denkt (vakantie vanaf € ). En als je dan iets (te) duur hebt gekocht, dan ga je redenen bedenken waarom het toch een goede actie is geweest. Ook dit valt onder consistentie.

Jezelf wapenen
Hoe voorkom je dat je overvallen wordt door deze tactiek?

  • Luister naar je maag, die geeft een signaal als je wordt aangezet iets te doen wat je eigenlijk niet wil.
  • Wees alert als je onder druk wordt gezet snel te beslissen.
  • Bedenk dat ook het invullen van een vragenlijst je beeld over het product of de dienst kan beïnvloeden.

marionet Manipulatie: de gewoonste zaak van de wereld? (1 van 6)

24 oktober 2016

Om de grote hoeveelheid informatie en beslissingen te kunnen hanteren, automatiseren we ons handelen. We snijden dus de weg af als dat kan. Het risico bestaat echter dat andere mensen hiervan gebruikmaken om jou te beïnvloeden. In deze 6-delige serie beschrijf ik een aantal beïnvloedingsmechanismen hoe je daarmee om kan gaan. marionet

Wederkerigheid

Hij komt bij ons en we zitten direct in de houding "afwijzen". Hij zegt: "Ik kom niets verkopen, ik kom jullie iets geven" en hij geeft ons een klein beeldje van een olifant. Hij kletst wat en jawel hoor, dan komt het verzoek. Nu we 'vrienden' zijn, of we niet wat klein geld over hebben. Tja, wat doe je dan? Wij gaven hem wat hij vroeg.

Dit is wat Robert Cialdini in de werking van wederkerigheid noemt. (Invloed, de zes geheimen van het overtuigen door R. Cialdini, 2009)

Door het geven van iets kleins, word je min of meer verplicht om iets terug te doen. Dit werkt op allerlei vlakken. Zoals de populaire manier om iemand op een nieuwsbrief te laten inschrijven door een gratis e-boek aan te bieden.

Soms wordt deze tactiek in een ander jasje gegoten. Stel je voor: een vriend vraagt je of je drie weken lang dagelijks als vrijwilliger mee wilt werken bij de voedselbank. Je geeft aan dat dat niet mogelijk is vanwege andere verplichtingen. Je vriend begrijpt je en vraagt je of je dan misschien a.s. zaterdag twee uurtjes wilt meewerken. Opgelucht dat je vriend een concessie doet zeg je "ja". Wat zou je hebben gezegd als je vriend direct had gevraagd om zaterdag twee uur vrijwilligerswerk te doen?

Hoe voorkom je dat je overvallen wordt door deze tactiek?

  • Herken dat je tegenstander gebruikt maakt van deze regel als truc.
  • Vraag jezelf af wat je gedaan zou hebben als hij of zij deze truc niet zou hebben toegepast. Wil je dit echt?
  • Vervolgens kies je om de wederdienst al dan niet te verlenen.
Dus je bewust zijn van wat er gebeurt en daarna je eigen keuze maken. Dit onderwerp wordt ook door spelsimulaties aangeraakt. Je wordt je bewust van je eigen gedrag en hoe je daarin reageert op gedragingen van je collega's. Dit geeft je inzicht zodat je beter je eigen keuze kan maken.

Inzet van spelsimulaties bij team coaching

30 augustus 2016

Henry Ford zei over teams: "Coming together is a beginning. Keeping together is progress. Working together is success." team
Maar hoe krijg je het voor elkaar dat de mensen van een team echt samenwerken, zichzelf in zetten voor het team en gaan voor hetzelfde doel?

Wat ik heb gezien bij teams waarmee ik gewerkt heb is:

De teamleden zijn zich niet altijd bewust van wat er speelt of zijn niet bij machte om dit te veranderen.

Een teamcoach kan vanuit een onbevooroordeelde positie het team in beweging krijgen. Het verbeteren van de groepseffectiviteit gaat niet op stel en sprong. Hiervoor zijn over het algemeen meerdere bijeenkomsten noodzakelijk.

Het begint met bewustwording. Bewustwording van collectieve patronen in gedrag en denken. Om de mensen bewust te laten worden wat er speelt zijn spelsimulaties uitermate geschikt. In zo'n fysiek 'serious game' werkt het team aan een opdracht die aansluit bij hun werkomgeving. In de vuur van het spel zien we duidelijk de karakters van de mensen en loopt het team aan tegen dezelfde problemen als in de werkomgeving.

Het team en de coach hebben nu een goed beeld wat er speelt. Vanuit de oogst van de spelsimulatie besluit het team in overleg met de coach welke punten aangepakt gaan worden.

Wat levert teamcoaching op? Doel: de teamdoelstelling is duidelijk en iedereen gaat ervoor Team: er is meer begrip voor elkaar en elkaars rol. Teamleden steunen, vertrouwen en stimuleren elkaar. Samenwerking: de communicatie loopt goed. Conflicten worden op een positieve manier opgelost. Het team heeft een effectieve werkwijze voor het oplossen van problemen.

Een succesvol team!

Serious games: ongekende mogelijkheden

21 juni 2016

overzicht spellen

Serious games worden vaak in digitaal context geplaatst. Maar er is meer.

Spelsimulaties (of business games) zijn fysieke serious games, waarbij deelnemers live een opdracht uitvoeren. Spelsimulaties worden ontwikkeld voor een bepaald leerdoel voor een specifieke groep.

De leerdoelen kunnen bijvoorbeeld zijn: het leren en begrijpen van ICT systeembeheer, het doorgronden van een nieuw proces binnen een organisatie, het oefenen van samen beslissen in een werk gerelateerde omgeving, het afstemmen van verschillende afdelingen binnen een organisatie, het bepalen van de beste (markt)strategie ..enzovoorts
Spelsimulaties focussen op interacties tussen de leden van de groep en de reacties van de groep op gebeurtenissen in de buitenwereld.

Spelsimulatie Ivoren Toren
Bij een grote woningcorporatie lopen bouwprojecten meerdere jaren en deze worden van oudsher door architecten en aannemers gepland en opgeleverd. Wensen van de toekomstige bewoners moeten ruim van te voren bekend zijn in een programma van eisen. De woningcorporatie wil meer focus op de klantenwensen en besluit een nieuw proces in te voeren waarbij klantvertegenwoordigers in het projectteam meelopen. Medewerkers die elkaar eerder nauwelijks tegenkwamen zijn nu samen verantwoordelijk voor het tijdig en binnen budget opleveren van het gebouw waarbij de klantenwensen meegenomen worden. Vier maanden na invoering van het nieuwe proces blijkt er niets veranderd in de werkwijze. De bouw wordt nog steeds door de aannemers gestuurd en de inbreng van de klantvertegenwoordigers is minimaal.

Besloten is om bijeenkomsten te houden om het proces nogmaals uit te leggen. Om de discussie op gang te brengen over waarom het nu niet loopt wordt een spelsimulatie ingezet. De spelsimulatie "Ivoren Toren" gaat over gezamenlijke verantwoordelijkheid, klant in beeld en eigen rol pakken. De deelnemers kregen de opdracht de ivoren toren te bouwen in verschillende teams, waarbij er vanuit de technische en klant kant verzoeken en adviezen gedurende de bouw binnen kwamen. Bij elke sessie had een lid van het directieteam de rol van de opdrachtgever.
Tijdens de nabespreking werd naadloos de koppeling gemaakt van de gebeurtenissen in het spel met hoe het in werkelijkheid gaat.

Directielid: "Er gebeurt precies wat er altijd gebeurt bij onze bouwprojecten"

Klantvertegenwoordiger: "Nu snap ik waarom de bouwers zo'n strakke planning nodig hebben. Ik trok me daar nooit zoveel van aan".

Belangrijke leerpunten

  • De deelnemers ervoeren in de werkelijkheid geen gezamenlijk doel.
  • Bereidheid tot samenwerken was groot, maar de communicatie liet niet gestructureerd.
  • Bouwprojecten hebben een doorlooptijd van jaren, waardoor de rol van klantvertegenwoordigers hierin niet past bij de korte termijn problematiek waar zij in werken. Hierdoor is het lastig om inhoud te geven aan deze nieuwe rol.
De spelsimulatie werd door de deelnemers als leuk, confronterend en leerzaam ervaren.
Wat mij opviel was het verschil in energie bij de presentatie van het proces (iedereen zat op een stoel te luisteren) en bij de spelsimulatie (iedereen bezig en druk).

En daar zit voor mij ook een belangrijk punt. Het is niet alleen wat je leert door een spelsimulatie, het is hoe je het leert. Leren in een energieke, soms emotionele omgeving versterkt de impact van het geleerde. Jaren later kunnen deelnemers nog aangeven wat hun het meest heeft aangesproken en waar ze het meest van hebben geleerd tijdens het spel.
  • Je leert effectiever
  • Het blijft langer hangen
  • En het is leuk.
Wat wil je nog meer?